Messerschmitt Bf 109

Messerschmitt Bf 109E

Messerschmitt Bf 109 E to wersja będąca podstawą niemieckiego lotnictwa we wrześniu 1939 roku. Był on w kampanii wrześniowej przeciwnikiem polskiego PZL P-11c. W jednostkach pojawił się z początkiem 1939 roku. Myśliwiec ten górował osiągami nad używanymi przez polską armię PZL P-11.
Osiągami mógł się z nim równać jedynie PZL P-37 Łoś, ale był to bombowiec.


Na filmie Messerschmitt Bf 109E w wirtualnym locie nad współczesnym wirtualnym Berlinem.

Messerschmitt Me 109 był to lekki myśliwiec o prostej konstrukcji. Posiadał kadłub o konstrukcji półskorupowej, o przekroju owalnym. Płat o konstrukcji całkowicie metalowej, wolnonośny, jednodźwigarowy. Pokrycie pracujące, gładko nitowane. Stateczniki kryte blachą, stery płótnem. Podwozie chowane hydraulicznie. Silnik w wersji E to Daimler-Benz DB 601 A-1.

Dane techniczne Messerschmitt Bf 109E

  • Rozpiętość:  9,90 m
  • Długość:  8,70 m
  • Powierzchnia nośna:  16,4 m2
  • Masa płatowca: 2010 kg
  • Maksymalna masa startowa: 2450 kg
  • Moc silnika: 1050 KM
  • Prędkość maksymalna:  570 km/h na wysokości 3750 m
  • Prędkość wznoszenia:  15,5 m/s
  • Pułap:  10450 m
  • Zasięg: 660 km

Me 109 E uzbrojony był w 4 MG 17 kalibru 7,9 mm.

Messerschmitt 109 został oblatany w 1936 roku. Do produkcji seryjnej wszedł z początkiem 1937 roku. Produkowany prawie do końca II Wojny Światowej w wielu wersjach i modyfikacjach. Był "koniem roboczym" Luftwaffe.

Mogą Cię także zainteresować

Leave a Comment